Meneer B. - als toewijding grenzeloos wordt

Meneer B. is overleden aan de gevolgen van longontsteking. Door een hardnekkige longontsteking moest meneer B. tegen zijn wil in opgenomen worden in het ziekenhuis. Na een paar dagen belde hij de enige persoon die hem steunde en vroeg aan haar om hem op te halen en naar "zijn honden" te brengen.

Twee en half uur later stierf hij. Zoals zijn heel leven in de teken stond van zijn honden, zo is hij ook gestorven met zijn gedachten aan zijn honden.
Meneer B., wij hebben u allemaal in ons hart gesloten en wij zullen u nooit vergeten! Rust zacht, meneer B.! Wij zullen ons best blijven doen voor uw honden!

Up-date 12 juni: wij zullen de honden van meneer B. niet in de steek laten. Cristina, de enige persoon die hem steunde, zal ook blijven vechten voor deze honden. Cristina heeft ook ca. 50 honden in haar zorg. Deze honden leven op het terrein van de institutie waar zij werkt. Zij zal zo'n 20 honden van meneer B. overhevelen naar haar locatie. Het gaat om de honden die binnen leefden, waaronder Griutz. De rest van de honden zal ze dagelijks voeren op de eerste locatie. Ook probeert ze de relatie met de institutie waar de honden zich bevinden, goed te houden. Cristina heeft een goede baan, maar ze verdient lang niet voldoende om voor 100 honden in haar eentje te zorgen. U kunt Cristina helpen met de verzrging van de honden van meneer B. door een donatie te maken ovv 'de honden van meneer B'.


Zo begon het:
Oana heeft meneer B. aan ons voorgesteld. Een bijzondere man op leeftijd met grote gezondheidsproblemen en een pensioen van ca. 150 euro. Vroeger is hij chemicus geweest. Nu, sinds zijn pensionering, wordt hij getolereerd in de kelderruimte van een institutie.
Op en om het terrein van de betreffende locatie zwerven meer dan 50 honden rond. Meneer B. doet ontzettend zijn best om deze honden zo goed mogelijk te verzorgen. Sommigen zijn inmiddels oud en ziek en hebben speciale verzorging nodig. Een van de honden die hij met zoveel toewijding verzorgt, is
Griutz, die wij apart op onze website aan u zullen voorstellen. Hij houdt van deze honden alsof ze altijd al zijn honden zijn geweest en beeft bij de gedachte dat ze bijvoorbeeld vergiftigd zouden kunnen worden.

Met kleine werkzaamheden voor de institutie kan meneer B. maandelijks een paar extra euro bijverdienen. De honden krijgen meestal gekookte rijst en botten of anders gewoon oud brood. De laatste tijd is de prijs voor botten en zelfs voor het oud brood (dat niet meer geschikt is voor menselijke consumptie) heel erg gestegen. Meneer B. heeft altijd al op zichzelf bezuinigd om ook de honden wat te kunnen voeren. Zelfs medicijnen koopt hij pas op het moment dat hij niet meer zonder kan. Meer bezuinigen kan gewoonweg niet en dat maakt hem enorm verdrietig.